အပါယ္တံခါး ပိတ္ၾကရေအာ​င္ - သုေ၀ (ဘူမိေဗဒ)

စာေရးသူသည္ အစိုးရဌာနၾကီးတစ္ခုတြင္ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္မွ် တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ျပီး ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ အျငိမ္းစားယူထားခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ အျငိမ္းစားယူလိုက္သည့္ အခ်ိန္မွာပင္ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပျဖစ္ျပီး ဇနီး သား သမီးေလးမ်ားႏွင့္ တကြဲတျပားစီ ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။
ဒဂံုျမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပုိင္းမွ ရပ္ကြက္တစ္ခုအတြင္း႐ွိ အိမ္ေလးတစ္လံုးတြင္ တစ္ေယာက္တည္းေနျပီး ျဖစ္သလို ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ေနခဲ့ရပါသည္။
ထိုကဲ့သို႕ အိမ္ေလးတစ္လံုးထဲတြင္ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္ဆန္ ေနေနရေသာအခါ ယခင္က မိသားစုမ်ားႏွင့္ အတူတကြ စုစုေ၀းေ၀း ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ ေနခဲ့ရသည့္ ဘ၀ကို ျပန္လည္ တမ္းတေနခဲ့ျပီး မ်ားစြာ ပူေဆြးေသာက ေရာက္ေနခဲ့ရပါသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ပင္ သားသမီးေလးမ်ား ေနထိုင္လ်က္႐ွိေသာ ရပ္ကြက္သို႕ ေန႕စဥ္လိုလုိ ေနပူမိုး႐ြာမေ႐ွာင္ သြားေရာက္ခဲ့ျပီး သူတို႕ေလးေတြႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေနခဲ့ပါသည္။
စာေရးသူအေနျဖင့္ သားသမီးေလးမ်ားကို ေငြေၾကးအားျဖင့္ ထိထိေရာက္ေရာက္ မပံ့ပိုးႏုိင္ေသာ္လည္း သူတို႕၏ ေနေရး ထုိင္ေရး ပညာေရး က်န္းမာေရးတို႕ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ေမးျမန္းစံုစမ္းကာ အားေပးႏွစ္သိမ့္ေနခဲ့ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႕ စိတ္ဆင္းရဲ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲ ေနခဲ့ရာမွ ၁၀ တန္းေအာင္ျပီးေသာ သားက အလုပ္အကိုင္ ရ႐ွိသြားျပီး စာေရးသူကုိ ေထာက္ပံ့လာႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ထို႕အျပင္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားသိုိ႕ ေရာက္႐ွိသြားေသာ သမီးကလည္း အလုပ္အကိုင္ အဆင္ေျပလာျပီး စာေရးသူကို လစဥ္ပံုမွန္ ေထာက္ပံ့လာႏိုင္ခဲ့ျပန္ပါသည္။
ဤကဲ့သို႕ ေငြေရးေၾကးေရး အဆင္ေျပလာေသာအခါ ၀န္ထမ္းဘ၀က အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္ ေသာက္သံုးခဲ့ေသာ အရက္ကို ညဥ့္အခါ အိပ္မေပ်ာ္သည္ကို အေၾကာင္းျပျပီး ျပန္လည္ ေသာက္သံုးေနမိျပန္ပါသည္။
အရက္ကို အလြန္အကၽြံ ေသာက္သံုးေနခဲ့မိသျဖင့္ စာေရးသူ၏ ဘ၀တြင္ အမွားေပါင္းမ်ားစြာ ျပဳလုပ္ခဲ့မိသည္ကို ေနာင္တ မရႏုိင္ေသးဘဲ ေန႕စဥ္လိုလို အရက္ေလး တျမျမႏွင့္ ျဖစ္ေနခဲ့ရာမွ တစ္ေန႕တြင္ အိမ္နီးနားခ်င္း မိတ္ေဆြတစ္ဦးက ၇ ရက္ တရားစခန္းတစ္ခုကို သူႏွင့္အတူ လုိက္ပါ၀င္ရန္ ဖိတ္ေခၚလာပါသည္။
စာေရးသူလည္း မိတ္ေဆြႏွင့္အတူ မဆိုင္းမတြ လုိက္သြားခဲ့ပါသည္။ အရိပ္အာ၀ါသ ေကာင္းမြန္လွျပီး က်ယ္၀န္းေသာ ဓမၼရိပ္သာ၀င္းၾကီးအတြင္းသို႕ ၀င္သြားမိသည္ႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ စာေရးသူ၏ ရင္ထဲတြင္ မ်ားစြာ ေအးခ်မ္း ၾကည္ႏူးသြားရပါသည္။
အဆိုပါ တရားရိပ္သာၾကီးတြင္ ၇ ရက္လံုးလံုး ၀ိပႆနာဘာ၀နာမ်ား ပြားမ်ားအားထုတ္ရျခင္း၊ ကမၼဌာနစရိယ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ေန႕စဥ္ပို႕ခ်ေသာ တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကို နာၾကားရျခင္းတို႕ေၾကာင့္ စာေရးသူ၏ ေဆာက္တည္ရာမရ ကစဥ့္ကလ်ား ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ စိတ္အစဥ္သည္ မ်ားစြာ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းသြားပါေတာ့သည္။
ထို႕ေၾကာင့္ပင္ အဆုိပါ တရားရိပ္သာၾကီးမွ အိမ္သို႕ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ၀ိပႆနာဘာ၀နာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ စာေပက်မ္းဂန္မ်ားကို လက္လွမ္းမွီသမွ် လိုက္လံ ႐ွာေဖြစုေဆာင္းျပီး ေလ့လာမွတ္သားေနခဲ့ပါသည္။ ထို႕အျပင္ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေတြ႕ရေသာ ၇ ရက္တရားစခန္းမ်ားသို႕လည္း အလ်ဥ္းသင့္သလို သြားေရာက္ အားထုတ္ေနခဲ့ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႕ ၇ ရက္တရားစခန္းမ်ားကို ၄ - ၅ - ၁၀ ၾကိမ္ခန္႕ ၀င္ေရာက္ အားထုတ္ျပီးေနာက္ စာေရးသူ၏ ရင္ထဲမွ ေသာက အပူမီးတို႕သည္ မ်ားစြာ ေအးျငိမ္းသြားပါသည္။
စာေရးသူအတြက္ အထူးျခားဆံုး ျဖစ္ရပ္မွာ မည္သူမွ် ပိတ္ပင္တားျမစ္မရခဲ့ေသာ အရက္ေသစာ ေသာက္သံုးေနေသာ အက်င့္ဆိုးသည္ အလိုလို ျပတ္ေတာက္သြားျခင္း ျဖစ္ပါေတာ့သည္။
ထို႕အျပင္ မိမိတို႕ ပင္ပန္းၾကီးစြာ အားထုတ္႐ွာေဖြထားေသာ လစာေငြထဲမွ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ဖခင္ၾကီးျဖစ္သူ စာေရးသူအား ေထာက္ပ့ံေနၾကေသာ သားႏွင့္သမီးတို႕၏ ေက်းဇူးကို ျပန္လည္ တံု႕ျပန္ေသာ အေနျဖင့္ စာေရးသူ၏ က်န္႐ိွေနေသးေသာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး တရားဘာ၀နာကိုသာ ၾကိဳးစား အားထုတ္သြားပါေတာ့မည္ဟု သႏၷိဌာန္ ခ်ႏုိင္ခဲ့ပါသည္။
ယခင္က ဤအိမ္ေလးတြင္ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္ဆန္ ေနခဲ့ရသျဖင့္ စိတ္အားငယ္ ေနမိခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ သည္အိမ္ေလးတြင္ တစ္ေယာက္တည္း ေနေနရသည့္ အျဖစ္ကိုပင္ လြန္စြာ ႏွစ္ျခိဳက္လာခဲ့ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ ဤအိမ္ေလးကို ေက်ာင္းကန္ဇရပ္အသြင္ သေဘာထားျပီး တရားဘာ၀နာမ်ားကို စာေတြ လက္ေတြ႕ ပြားမ်ား အားထုတ္ေနခဲ့ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႕ ေနခဲ့ရမွ တစ္ေန႕တြင္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက ၇ ရက္ တရားစခန္းတစ္ခုကို ညႊန္လာျပန္ပါသည္။ စာေရးသူလည္း မိတ္ေဆြ ညႊန္လာသည့္ တရားစခန္းသို႕ ၀င္ျဖစ္ခဲ့ျပန္ပါသည္။ ထို တရားစခန္းမွာ အနာဂါမ္ဆရာသက္ၾကီး ၀ိပႆနာအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က သန္လ်င္ျမိဳ႕တြင္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ တရားစခန္းျဖစ္ပါသည္။
အဆိုပါ ၇ ရက္တရားစခန္းတြင္ ေန႕စဥ္ နံနက္ ၄း၃၀ နာရီမွ ည ၁၀း၀၀ နာရီအထိ တစ္ေန႕ ၁၁ ၾကိမ္ တရား႐ႈမွတ္ရပါသည္။ တရားစခန္း အေတြ႕အၾကံဳ အေတာ္အသင့္ ႐ိွခဲ့ျပီးသူ စာေရးသူပင္ ပထမတစ္ရက္ႏွစ္ရက္တြင္ အေတာ္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ရပါသည္။
စာေရသူတို႕သည္ ၄ ရက္ခဲြတိတိ မိမိတို႕၏ ႏွာသီး၀တြင္သာ အာ႐ံုျပဳျပီး ၀င္ေလထြက္ေလကို ႐ႈမွတ္ေနခဲ့ရပါသည္။ သမာဓိမွကင္း၍ ၀ိပႆနာမျဖစ္ႏိုင္ဟု အဆုိ႐ွိသည္ႏွင့္အညီ စာေရးသူတို႕သည္ အထက္ေဖာ္ျပပါ နည္းအတုိင္း သမထဘာ၀နာကို ပြားမ်ားအားထုတ္ျပီး သမာဓိ စြမ္းအားကို ထူေထာင္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႕ ေယာဂီမ်ား ကမၼဌာန္းဘာ၀နာ ပြားမ်ားေနခ်ိန္တြင္ ကမၼဌာန္းနည္းျပဆရာ၊ ဆရာမမ်ားက အနီးကပ္ညြန္ၾကား ျပသေပးေနၾကပါသည္။ တရားစခန္းၾကီး၏ ၅ ရက္ေျမာက္ေသာေန႕တြင္မူ သမထ ဘာ၀နာသို႕ ကူးေျပာင္း႐ႈမွတ္ အားထုတ္ေစပါသည္။ ပထမ ၄ ရက္လံုးလံုးေယာဂီတို႕၏ ႏွာသီး၀တြင္ ၀င္ေလထြက္ေလကို အႏုစိပ္ ႐ႈမွတ္ပြားေနရာမွ ေယာဂီတို႕၏ ဦးေခါင္း ငယ္ထိပ္ေနရာသို႕ အာ႐ံုကူးေျပာင္း ႐ႈမွတ္ရပါသည္။

စာေရးသူလည္း စာေရးသူ၏ ႏွာသီး၀ေနရာမွ ဦးေခါင္း ငယ္ထိပ္ေနရာသို႕ အာ႐ံုကူးေျပာင္း ႐ႈမွတ္လုိက္ရာ စာေရးသူ၏ ဦးေခါင္း ငယ္ထိပ္ေနရာတြင္ လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္ မြမြ႐ြ႐ြ ျဖစ္ေန႐ံုမွ်မက ဦးေခါင္းငယ္ထိပ္အတြင္းသို႕ တစ္စံုတစ္ရာႏွင့္ ထိုးသြင္း ဖိႏိွပ္ထားသကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနသည္ကို ႐ႈျမင္ခံစားေနရပါသည္။
ထုိ႕ေနာက္ ေယာဂီတို႕၏ ဦးေခါင္းငယ္ထိပ္ေနရာမွ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး ေျခဖ်ား လက္ဖ်ားမက်န္ ျဖန္႕က်က္ျပီး ႐ႈမွတ္ရာတြင္လည္း စာေရးသူ၏ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး လႈပ္မႈ၊ ႐ြမႈ၊ ပူမႈ၊ ေအးမႈ၊ ေတာင့္တင္းမႈတို႕ကို ခံစားေနရျပန္ပါသည္။

ယခင္က တည္ျငိမ္ခုိင္ျမဲေနသည္ဟု ထင္ရေသာ ေယာဂီတို႕၏ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးသည္ အမွန္စင္စစ္ ခဏမစဲ တသဲသဲ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲေနသည္ကို ေယာဂီတို႕ကိုယ္တိုင္ ခႏၶာဥာဏ္ေရာက္ ႐ႈျမင္ေနၾကရျပီး ျဖစ္ပါသည္။
ဤသို႕ ႐ႈျမင္ႏုိင္ၾကျခင္းမွာလည္း ေယာဂီတို႕ ၄ ရက္လံုးလံုး ၾကိဳးစားအားထုတ္ ထူေထာင္ထားခဲ့ေသာ သမာဓိစြမ္းအားေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုကဲ့သို႕ ခဏမစဲ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲေနမႈတို႕မွာ အနိစၥလကၡဏာ၊ ထိုေဖာက္ျပန္ ေျပာင္းလဲေနမႈတို႕ေၾကာင့္ မခံသာသည့္ ဆင္းရဲျခင္းတို႕မွာ ဒုကၡလကၡဏာ၊ ထိုမခံသာသည့္ ဆင္းရဲေ၀ဒနာတို႕ကို တားဆီး၍မရ အစိုးမရသည့္ သေဘာမွာ အနတၱလကၡဏာပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကမၼဌာနာစရိယ ဆရာၾကီးမ်ားက အက်ယ္တ၀င့္ ေဟာေျပာျပပါသည္။
ဤသို႕ျဖင့္ ငါ-သူတစ္ပါး-ေယာက်ၤား-မိန္းမ-လူ-နတ္-ျဗဟၼာ-ေတာေတာင္ေရေျမ ဟူ၍ မ႐ွိျပီ။ အခါမစဲ တသဲသဲ ေဖာက္ျပန္ ေျပာင္းလဲေနေသာ ႐ုပ္တရားႏွင့္ နာမ္တရားသာ႐ွိပံု၊ ထို႐ုပ္တရား နာမ္တရားတို႕သည္ ေျခက်ိဳးသူႏွင့္ မ်က္စိမျမင္သည့္ လူႏွစ္ေယာက္ အတူတကြ ခရီးသြားသလို အခ်င္းခ်င္း ေထာက္ပ့ံ အက်ိဳးျပဳေနၾကပံု ပမာအလား ႐ုပ္တရား နာမ္တရားတို႕ကို ခဲြျခားသိျမင္ျခင္း၊ သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္လံုး အ႐ိုးစြဲခံယူခဲ့ေသာ ငါ-သူတစ္ပါး ဟူေသာ သကၠာယဒိဌိကို ခြာႏုိင္ျခင္းတို႕အျပင္ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱဟူေသာ လကၡဏာေရးသံုးပါးကို သူေျပာ-ငါေျပာမဟုတ္၊ ေယာဂီတို႕ကိုယ္တိုင္ ႐ႈပြားဆင္ျခင္ သိျမင္ေနၾကရျပီ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

ထုိ႕အျပင္ ေယာဂီတို႕သည္ ၇ ရက္လံုးလံုး သီလကို ေဆာက္တည္ထားျခင္း၊ မိမိတို႕ အိုးအိမ္စည္းစိမ္တို႕ကို ေခတၱယာယီ စြန္႕ခြာျပီး ယခုလို ဆိတ္ျငိမ္သည့္ ဓမၼရိပ္သာၾကီးအတြင္းတြင္ လာေရာက္ျပီး တရားဘာ၀နာမ်ား အားထုတ္ေနၾကသျဖင့္ ပါရမီ ဆယ္ပါးကို တစခ်ိန္တည္း ျဖည့္ဆည္းေနၾကသကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနပါ၍ ယခုအခ်ိန္အခါတြင္ ေယာဂီတို႕သည္ သာမာန္ ပုထုဇဥ္မ်ား မဟုတ္ၾကေတာ့ပဲ အရိယာႏြယ္၀င္ သူေတာ္စင္မ်ား ျဖစ္ေနၾကပါျပီ။
ဆက္လက္၍ ၾကိဳးစားအားထုတ္သြားပါက ႐ုပ္တရား၊ နာမ္တရားတို႕၏ ျဖစ္မႈ၊ ပ်က္မႈတို႕ကို ႐ႈျမင္လာႏိုင္ၾကျပီး မဟာ ေသာတာပန္အျဖစ္ ေရာက္႐ွိႏိုင္႐ံုမက အပါယ္ေလးဘံုသို႕ မက်ေရာက္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ ယခုဘ၀အတြင္းမွာပင္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ၾကေၾကာင္းကို ရဲရဲၾကီး အာမ ခံ၀ံ့ပါသည္ဟု ကမၼဌာနာစရိယ ဆရာၾကီးမ်ားက မိန္႕ၾကားပါသည္။
ထိုကဲ့သို႕ ဆရာၾကီးမ်ားက မိန္႕ၾကားလိုက္သည့္အခါ အျခားေသာ ေယာဂီမ်ား မည္ကဲ့သို႕ ခံစားေနၾကရမည္ကို မသိႏုိင္ေသာ္လည္း အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ အ႐ြယ္အထိ စိတ္အလိုလိုက္ မိုက္မွားေနခဲ့ေသာ စာေရးသူလို ပုဂိၢဳလ္က သာမန္ပုထုဇဥ္ဘ၀မွ အရိယာႏြယ္၀င္ သူေတာ္စင္ဘ၀သို႕ ေခတၱယာယီပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ေရာက္႐ွိေနျပီဟု ၾကားသိရေသာအခါ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးမႈ ျဖစ္ရလြန္း၍ မ်က္ရည္မ်ားပင္ စီးက်လာခဲ့မိပါသည္။
ယခင္ကကဲ့သို႕ အလုပ္မ႐ွိ၊ အကိုင္မ႐ွိ၊ အိမ္ေလးတစ္လံုးတြင္ တစ္ေယာက္တည္း ေနရသျဖင့္ စိတ္အားငယ္ေနရန္မလို၊ မိမိတြင္ အမြန္ျမတ္ဆံုး အလုပ္ျဖစ္သည့္ တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ား အားထုတ္သည့္ အလုပ္႐ွိေနပါျပီဟူေသာ အေတြး ၀င္ေနမိသည္။
အဆိုပါ တရားစခန္းၾကီးက စီစဥ္ေပးသည္ ဘတ္စ္ကားျဖင့္ အျပန္လမ္းတြင္ သန္လ်င္တံတားၾကီးေပၚသို႕ ေရာက္ေသာအခါ ျမစ္ျပင္က်ယ္ၾကီးကို ျဖတ္သန္းျပီး တိုက္ခတ္လာေသာ ေလႏုေအးေလးကို တစ္၀ၾကီး ႐ႈ႐ိႈက္လိုက္မိျပီးေနာက္ စာေရးသူ၏ တစ္ကိုယ္လံုး ေပါ့ပါးလန္းဆန္းေနပါေတာ့သတည္း။
                                                                                                      

                                                                                                            သုေ၀ (ဘူမိေဗဒ)

ယဥ္ေက်းလိမ္မာသင္တန္း၊ ထား၀ယ္ျမိဳ႕

ထုိလင္နွင့္ဤမယား ညားၾကရာ၀ယ္

• Posted by လျပည့္၀န္း on June 7, 2011 at 2:19am
• View လျပည့္၀န္း's blog

အိမ္ေထာင္မူ႕ ဘုရားတည္၊ ေဆးမင္ရည္ စုတ္ထုိး၊

ဤသုံးခု မူမပုိင္လွ်င္၊ ေနာင္ျပင္ရန္ ခက္သည့္ဟာမ်ိဳး ဟုစေလဦးပုညကစပ္ဆုိခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ လူတိုင္းနွင့္လည္းရင္းနွီးသလုိ အသုံးကလဲေတာ္ေတာ္ေလး၀င္တယ္ဆုိတာ သိၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္မူသည္ လူနွင့္မကင္းရာမကင္းေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ရာတည္ေထာင္၍ေနၾကေသာ လူ႔ေဘာင္အေဆာက္အုံၾကီးတြင္ အိမ္ေထာင္မူသည္လြန္စြာအေရးၾကီးလွပါတယ္။  ပ်က္စဥ္ျပင္ခဏဆုိေပမဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာေတာ့ျဖင့္ ျဖစ္နုိင္စရာမဟုတ္ေပ၊ အစေကာင္းမွအေနွာင္းေသခ်ာသည္သာအမွန္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္မူသက္တမ္းဆုိတာကေတာ့ လူသမုိင္းနွင့္အမွ်ရွည္လ်ားလြန္းပါတယ္။ လူရွိေနသမွ်ကာလပတ္လုံး အိမ္ေထာင္မူသည္ ရွိေနမည္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သာယာခ်မ္းေျမ႔တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးရွိသလို သာယာခ်မ္းေျမ႔ျခင္းကိုမပုိင္ဆုိင္နုိင္ေသာ အဆင္မေျပေသာအိမ္ေထာင္ေရးမ်ားကလည္း ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာေတာ့ ဒုနဲေဒးပါပဲ။ ေလာကလူသားတုိင္း အိမ္ေထာင္တစ္ခုျပဳျပီးဆိုမွေတာ့ ေပ်ာ္ရြင္ျခင္းကုိ နစ္သက္လုိလားၾကမွာအမွန္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးသက္တမ္းၾကာလာတာနဲ့အမွ် အဆင္မေျပမူေလးေတြစတင္ေတြ႔ရွိရတာေလးေတြရွိသလို အဆင္ေျပေျပနဲ႔လွဳပ္ရွားသြားလာေနတာကိုလဲေတြ႔ရွိရပါတယ္။ စာေရးသူကေရာ ဒါေတြကုိေသေသခ်ာခ်ာ ဃဃနနသိသလားဆုိေတာ့မသိပါဘူး။ တစ္ေန့က မိသားစုအဆင္ေျပပုံေလးေတြနဲ့ပက္သက္ျပီးေတာ့ ဘေလာ့တစ္ခုမွာဖတ္မိလိုက္ရပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ အက်ိဳးရွိရွိအသုံးျပဳသြားပုံေလးပါ၊ ျပီးေတာ့ ေပ်ာ္ရြင္ေသာမိသားစုေလးကို ျပိဳက်မသြားေအာင္ အျမဲတမ္းထိန္းသိမ္းထားတဲ့နည္းလမ္းေလေတြပါ၊ ဘ၀နွင့္ရင္းျပီးတကယ္ျဖစ္ရပ္ေလးေတြတင္ျပထားတာေလးေတြကုိသိရလို႔၀မ္းလဲသာခဲ့မိပါတယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါးဖတ္ျပီးကတည္းက အိမ္ေထာင္ေရးနဲ့ပက္သက္လုိ ျမတ္ဗုဒၶကဘယ္လိုမ်ားေဟာခဲ့သလဲဆုိတဲ့အေတြးက၀င္လာမိပါတယ္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ျမတ္ဗုဒၶက လူသားတုိ့အတြက္ ေကာင္းေသာအိမ္ေထာင္ေရးျဖစ္မူ႕ကုိ ေရွူးရွုေတာ္မူလွ်က္ အိမ္ေထာင္ေရးတရားေဒသနာေတာ္မ်ားကုိေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶေဒသနာ (အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္၊ပုညာဘိသႏၵ၀ဂ္၊ပဌမသံ၀ါသသုတ္)

ျမတ္စြာဘဳရား မဓုရျမိဳ႔နွင့္ ေ၀ရဥၨာျပည္အၾကားခရီးရွည္ၾကြေတာ္မူစဥ္ မ်ားစြာကုန္ေသာ သူေဌးလင္မယားတုိ့သည္လည္း ထုိ႔ျမိဳ့အၾကားခရီးထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက ခရီးလမ္းတစ္၀က္ေလာက္လဲေရာက္ေရာ အရိပ္ေကာင္းေသာသစ္ပင္၌ ေခတၱခဏအနားယူပါတယ္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ သူေဌးလင္မယားတုိ့ကျမတ္ဗုဒၶထံသုိ႔သြား၍   ျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခုိးကန္ေတာ့ခဲ့ၾကပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶကလည္း အိမ္ေထာင္ေရးတရားေတာ္နွင့္ပက္သက္၍ ဤသုိ့မိန့္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါယကာတုိ႔ လင္နွင့္မယားေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္တုိ႔သည္ ေလးမ်ိဳးရွိတယ္။

ဘာေတြလဲဆုိေတာ့- ၁။သူေသလင္သည္ သူေသမယားနွင့္ အတူတကြ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတယ္။

၂။သူေသလင္သည္ နတ္သမီးမယားနွင့္အတူတကြေပါင္းသင္းဆက္ဆံတယ္။

၃။နတ္သားလင္သည္ သူေသမယားနွင့္အတူတကြေပါင္းသင္းဆက္ဆံတယ္။

၄။နတ္သားလင္သည္နတ္သမီးမယားနွင့္အတူတကြေပါင္းသင္းဆက္ဆံတယ္ ဟုေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေသာတရားေတာ္ကုိ နာမလည္းသျဖင့္ အဘယ္သုိ႔ေသာ လင္မယားမ်ိဳးကုိ သူေသေကာင္၊ နတ္သမီး၊ နတ္သားဟုသိလိုေသာစိတ္ျဖင့္ဘုရားထံကုိေမးခဲ့ၾကပါတယ္။

၁။ဒါယကာတုိ႔ ေလာကၾကီး၌ လင္ေယာက်္ားသည္ ငါးပါးသီလကုိမလုံျခဳံ၊ ယုတ္ညံ့ေသာသေဘာတရားရွိျခင္း၊ ၀န္တုိျခင္း၊ သမဏျဗာဟၼကုိဆဲေရးျခင္းတုိ႔သည္ လင္ေယာက်ာ္း၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မယား၌ေသာ္လည္းေကာင္းရွိျငားအံ့။ ထုိသို႔ေသာလင္နွင္မယားကုိ သူေသလင္သည္ သူေသမယားနွင့္အတူတကြေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနတယ္လို႔ငါဘဳရားေဟာေတာ္မူပါတယ္။

၂။ဒါယကာတုိ႔ လင္သည္ ငါးပါးသီလကုိမလုံျခဳံ၊ ယုတ္ညံ့ေသာသေဘာတရားရွိတယ္၊ ၀န္တုိျခင္းရွိတယ္၊ သမဏျဗာဟၼဏကုိဆဲေရးျခင္းရွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ မယားမွာ ထုိသုိ႔ေသာသေဘာတရားကုိကမရွိေပ။ ဤသုိ႔ေသာလင္နွင့္မယားကုိေတာ့ သူေသလင္သည္ နတ္သမီးမယားနွင့္အတူတကြေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနတယ္လို႔ငါဘဳရားေဟာေတာ္မူပါတယ္။

၃။ဒါယကာတုိ႔ လင္သည္ ငါးပါးသီလကုိလုံျခဳံတယ္၊ ယုတ္ညံ့ေသာသေဘာတရားမရွိ၊

၄။ဒါယကာတုိ႔ လင္နွင့္မယားသည္ ငါးပါးသီလကုိလုံျခဳံတယ္၊ ယုတ္ည့ံေသာသေဘာတရားမရွိ၊ ၀န္တုိျခင္းမရွိ၊ သမဏျဗာဟၼကုိဆဲေရးျခင္းမရွိ၊ ထုိသုိ႔ေသာလင္နွင့္မယားကုိေတာ့ လင္နတ္သားသည္ မယားနတ္သမီးနွင့္အတူတကြေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနတယ္လို႔ငါဘဳရားေဟာေတာ္မူပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ေဒသနာအဆုံး၌ သူေဌးလင္မယားတုိ႔သည္ မိမိ မိမိတုိ႔၏အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ျပန္သုံးသပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ငါဟာ သူေသလင္လား၊ နတ္သားလင္လား ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ငါဟာ သူေသမယားလား၊ နတ္သမီးမယားလား ဟူ၍လည္းေကာင္းသုံးသပ္ၾကည့္ေသာ္ သူတုိ႔သူေဌးလင္မယားတုိ႔သည္နတ္သားနွင့္တူေသာလင္၊ နတ္သမီးနွင့္တူေသာမယားမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ထုိအၾကင္လင္မယားတုိ႔သည္ လူ႔ဘ၀၌ ေကာင္းျမတ္ေသာတရားတုိ႔ကုိက်င့္၍ နတ္ေလာက၌အလုံးစုံေသာ ကာမဂုဏ္အာရုံတုိ့ကုိလိုတုိင္းရကုန္လွ်က္နွစ္နွစ္သက္သက္ေမြ႕ေလ်ာ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ထုိျမတ္ဗုဒၶေဒသနာေတာ္သည္ ဇနီးေမာင္ႏွံတုိင္းနွင့္သက္ဆုိင္ေသာတရားျဖစ္သည့္အတြက္ မိမိကုိယ္ကုိ နတ္သားနွင့္တူေသာလင္၊ နတ္သမီးနွင့္တူေသာမယားမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားသင့္သည္မဟုတ္ပါေလာ့။)

မွတ္ခ်က္။          ။ဒုတိယသံ၀ါသသုတ္ေတာ္ကုိရဟန္းေတာ္တုိ့ကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ေဟာေတာ္မူထားပါသည္။
ဆုိလိုရင္းအဓိပၸါယ္မွာအတူတူျဖစ္၍မေဖာ္ျပေတာ့ပါ။ရဟန္းတုိ့နွင့္မဆုိင္ေသာ္လည္း
ရဟန္းတုိ့မည္သည္ဒါယကာ၊ဒါယိကာမတို႔နွင့္မကင္းေသာေၾကာင့္ရဟန္းတုိ့အေနျဖင့္သက္ဆုိင္ရာဒါယကာ၊ ဒါယိကာမတုိ႔အားေဟာၾကားဆုံးမနုိင္ေစရန္ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ဟုယူဆနုိင္ပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶေဒသနာ(အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္၊ ပုညာဘိသႏၵ၀ဂ္၊ပဌမ သမဇီ၀ီသုတ္)

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဘဂၢတုိင္း သုသုမာရဂိရျမိဳ့ သားတုိ ့အား ေဘးမဲ့ေပးရာ ေဘသကဠေတာ၌ သီတင္းသုံးေနေတာ္မူစဥ္ ဒီတရားေတာ္ကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ တစ္ေန့ေသာ နံနက္ခင္းပုိင္၌ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သကၤန္းကုိျပင္၀တ္ သပိတ္သကၤန္းကုိ ယူလ်က္ နကုလပိတာ သူၾကြယ္အိမ္သုိ့ ၾကြေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ၾကြလာျပီးလဲဆိုေရာ နကုလပိတာနွင့္ နကုလမာတာ လင္မယားနစ္ေယာက္စလုံးဟာ ဘုရွားရွင္ကုိ ရွိခုိးဦးခ်ပါေတာ့တယ္။ ထို့ေနာက္ နကုလပိတာသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား- အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပင္ ငယ္ရြယ္သူ နကုလမာတာကုိ လက္ထပ္ခဲ့ပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္အိမ္ေထာင္က်ျပီဆုိကတည္းက နကုလမာတာမွတစ္ပါး အျခားေသာ အမ်ိဳးသမီးနွင့္ေဖာက္ျပန္က်ဳးလြန္ျခင္းမရွိခဲ့ပါ။အယုတ္အားျဖင့္ စိတ္ျဖင့္ေတာင္မျပစ္မွားမိခဲ့ေၾကာင္းပါဘုရား ကုိယ္ျဖင့္မူကား အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာရွိပါအံ့နည္း။ တပည့္ေတာ္သည္ ယခုဘ၀၌လည္း နကုလမာတာကုိပဲ ခ်စ္ခ်င္းပါတယ္ဘုရား ေနာက္တမလြန္ဘ၀၌လည္း သံသရာ၀ဋ္လည္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး နကုလမာတာနဲ့ပဲ ေတြ ့ဆုံေပါင္းသင္းျခင္ပါတယ္ဘုရား လုိ့ ေလ်ာက္တယ္။ ထုိ့နည္းအတူ နကုလမာတာကလည္း ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေလ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။

ဘုရာရွင္က- ဒါယကာတုိ့လင္မယား ယခု၀ဘေရာ ေနာင္ဘ၀ပါ အတူတူခ်စ္ခင္ခ်င္တယ္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္းတယ္ဆုိရင္

၁။တူမွ်ေသာ သဒၶါတရားရွိျခင္း

၂။တူမွ်ေသာ သီလတရားရွိျခင္း

၃။ တူမွ်ေသာ စာဂတရားရွိျခင္း

၄။ တူမွ်ေသာ ပညာတရားရွိျခင္း တုိ့ရွိရပါလိမ့္ဟု မိန့္ေတာ္မူခဲ့သည္။

နကုလပိတာနွင့္ နကုလမာတာတုိ့သည့္ ထုိေလးပါးေသာတရားတုိ့ျဖင့္ ျပည့္စုံစြာေနလ်က္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံသြားကုန္သတဲ့။ ေနာက္ဆုံး လူ ့ဘ၀၌ ထုိသုိ့တူမွ်ေသာ တရားတုိ့ကုိက်င့္ၾကကုန္၍ နတ္ျပည္ေလာက၌ အလုံးစုံေသာကာမဂုဏ္အာရုံတုိ့ကုိ လုိတုိင္းရကုန္လ်က္ နွစ္နွစ္သက္သက္ေမြ ့ေလ်ာ္ရကုန္သတည္း။

မွတ္ခ်က္။   ။ဒုတိယသမဇီ၀သုတ္ေတာ္ကုိ ရဟန္းေတာ္တုိ့ကုိအေၾကာင္းျပဳ၍ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။အဓိပၸါယ္မွာအတူတူပင္ျဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္ မေဖာ္ျပေတာ့ပါ။

သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္၌လည္း ေအာက္ပါအတုိင္းေတြ႔ရွိရပါေသးတယ္။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုျပဳျပီးဆုိရင္ လင္က်င့္၀တ္နွင့္မယားက်င့္၀တ္ဆုိျပီေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶကေဟာၾကားထားပါေသးတယ္။

လင့္က်င့္၀တ္ (၅)ပါး
(၁) ျမတ္ႏိုးၾကင္နာမႈရွိျခင္း။
(၂) ႏွိမ့္ခ်၍မဆက္ဆံျခင္း၊ မထီမဲ့ျမင္မျပဳျခင္း။
(၃) မယားငယ္အေႏွာင္းမထားျခင္း။
(၄) စည္းစိမ္ဥစၥာကို အပ္ႏွင္းျခင္း။
(၅) အ၀တ္တန္ဆာေပးျခင္း။

ေဆာင္ပုဒ္။       ။မေထမဲ့ကင္း အပ္ႏွင္းဥစၥာ

                       မိစၦာမမွား ၀တ္စားဆင္ယင္

                        ျမတ္ႏိုးၾကင္ ငါးအင္ လင္က်င့္ရာ။



မယားက်င့္၀တ္ (၅)ပါး
(၁) အိမ္တြင္းမႈ ခ်က္ျပဳတ္ ခ်ဳပ္လုပ္စေသာ အမႈႀကီးငယ္ကို ေကာင္းစြာစီရင္ျခင္း။
(၂) ႏွစ္ဘက္ေသာ ေဆြမ်ိဳးတို႕ကို ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း။
(၃) မိမိလင္မွတပါး အျခားေယာက်္ား၌ လြန္ၾကဴးေသာအက်င့္မွကင္းျခင္း။
(၄) ရွာေဖြစုေဆာင္းရရွိသည့္ဥစၥာကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္း။
(၅) အလံုးစံုေသာကိစၥတို႕၌ လိမၼာ၍ ပ်င္းရိမႈကင္းျခင္း။

ေဆာင္ပုဒ္။               ။အိမ္တြင္းမႈလုပ္ သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ

                              မိစၦာၾကဥ္ေရွာင္ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႕ခ်ိ

                             ပ်င္းရိမမူ ၀တ္ငါးဆူ အိမ္သူက်င့္အပ္ရာ။

ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ အိမ္ေထာင္ေရးကိစၥမ်ားကုိ စာေရးသူလက္လွမ္းမီသေလာက္တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။ အားလုံးေသာစာဖတ္သူအားလုံး ေပ်ာ္ရြင္ေသာမိသားစု၊ေပ်ာ္ရြင္ေသာအိမ္ေထာင္ေရးကုိပုိင္ဆုိင္နုိင္ၾကပါေစ..........

လျပည့္၀န္း

မေမ့ သတိ၊ သီလသမာ၊ အစျဖာ၊ သိကၡာသုံးရပ္၊ ျပည့္စုံၾက၊ ၾကိဳးစားအားထုတ္ပါ။

ဆင္ျခင္ဖြယ္ လိုက္နာဖြယ္ရာ ၾသ၀ါဒ စကားမ်ား.

သူေတာ္ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ၊ ေလ်ာ္စြာအက်င့္၊ မဂ္ဖိုလ္ခြင့္၊ ရလင့္ဧကန္သာ။
(မုိးကုတ္ ဆရာေတာ္)

မိုက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲခံရတာ။
လိမၼာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲစံရတာ။
မယံုခဲ့ရင္ေတာင္
မိုက္မၾကည့္နဲ့ လိမၼာပါ။
(ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)

ယံုၾကည္ထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ ရိုးသားရမည္။
အားကိုးထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမည္။
ေလးစားထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ စင္ၾကယ္ရမည္။
(ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ)

ေရေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အညစ္အေၾကးကို
ေရႏွင့္သာ စင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆးေၾကာႏိုင္သလို
စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ
အညစအေၾကးကို
စိတ္ႏွင့္သာလွ်င္ စင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆးေၾကာႏိုင္ပါ၏။
(ဗုဒၶ)

ဓေမၼာဟေ၀ ရကၡတိ ဓမၼစာရီ
တရားေစာင့္ေသာသူကို တရားကျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္ေပး၏။ (ဗုဒၶ)

အသက္ရွင္ဖို့စားပါ။ စားဖို့သက္သက္ အတြက္ေတာ့ အသက္ရွင္ မေနပါနဲ့။ အမ်ားအတြက္ သာသနာအတြက္ လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။

သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္လာေအာင္ ကိုယ္ကေကာင္း
ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္း။
သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္း
သူမေတာ္လဲ ကိုယ္ကေကာင္း
ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္း။
သူေတာ္ေကာင္းေလးျဖစ္ေစခ်င္ စိတ္ထားလွဖို႔ျပင္
သတိယွဥ္တယ္ သစၥာသံုး
ဒါမွ အျမတ္ဆံုး။

ကတညတ ကတေ၀ဒီ
ေက်းဇူးတရားကိုသိျခင္း
ေက်းဇူးတရားကို ျပန္လည္ေပးဆပ္ျခင္းသည္ မဂၤလာမည္ပါ၏။
(ဗုဒၶ)

အတိတ္ကိုေတြး မေဆြးနဲ့
အတိတ္ဆိုတာ ျပန္မလာဘူး။
အနာဂတ္ကိုမွန္းဆ မလြမ္းတနဲ့
အနာဂတ္ဆိုတာ မေသခ်ာဘူး။
ပစၥဳပန္မွာ လုပ္သင့္ရာ၀ယ္
ပညာလံု့လ အသံုးခ်လွ်က္
ဘ၀တန္ဖိုး အားမာန္ကိုး၍
ျမတ္ႏိုးၾကည္ျဖဴ အရယူေလာ့။
(ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ)

သူတစ္ပါးအတြက္ ခြ်တ္ယြင္းခ်က္
ကိုယ့္အတြက္ သင္ခန္းစာ။

သူတစ္ဖက္သား မ်က္မာန္ပြါးေသာ္ တရားမကြာ ထိန္းေစာင့္ကာျဖင့္ ေမတၱာႏွလံုး ကိုယ္ကသံုးလွ်င္ အရွဳံးဘယ္မွာရွခ်ိမ့္နည္း။
(မင္းကြန္း ဆရာေတာ္)
(ရတနာ၀ါသဘုရားေက်ာင္းကို အလည္သြားရင္းနဲ႔ ကူးယူလာခဲ့တဲ့ မွတ္သားဖြယ္ရာ ၾသ၀ါဒေလးေတြပါ။)

Software မလိုဘဲ English လိုအသံပီပီထြတ္ေလ့က်င့္မယ္။

Software ေတြတကုတကရွာျပီး English လိုအသံထြတ္ေလ့က်င့္စရာမလိုပါဘူး..ကိုယ္ကိုတိုင္သိခ်င္တဲ႔ဟာကို ရိုက္ထည့္ျပီး အသံထြတ္ခိုင္းလိုက္.ဒါကို ကိုယ့္က တူေအာင္ လိုက္ထြတ္က်င့္ေပါ့..ဒါက Control panel ထဲမွာရွိတဲ႔
Speech မွာအသံုးျပဴလို႔ရပါတယ္.။
"you have selected Microsoft Sam as the computer's default voice" ဆိုတာကိုျဖတ္လိုက္ျပီး ကိုယ္ထြတ္ခိုင္းခ်င္
တဲ႔ English စာသားကိုရိုက္ထည့္ျပီး Preview voice မွာႏွိပ္လိုက္ပါ..တိတိက်က်အသံထြတ္ေပးပါလိမ့္မယ္.တခါနဲ႔
မရရင္ အေခါက္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ Preview voice ကိုႏွိပ္ျပီး နားေထာင္ ေလ့က်င့္ႏိုင္ပါတယ္.. ဘာ Software
ကိုမွာ ခက္ခက္ခဲခဲရွာစရာမလိုဘဲ..လြယ္ကူစြာ အသံုးျပဳလို႔ရတဲ႔ Speech ကိုအက်ိဳးရွိရွိအသံုးျပဳလိုက္ၾကပါ။

Email ကေန Blog post တင္မယ္။

sangpi ရယ္အီးေမးလ္ကေနေရာ အဆင္မေျပဘူးလား။...........
ဟုတ္ကဲ...သိပ္ေျပပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္တို႔က သတိမထားမိလို႔ပါ...တကယ့္ကို လြယ္ျပီး..လုပ္ရတာ
အဆင္ေျပပါတယ္..ကိုယ္တိုင္မၾကံဳဘူးေတာ႔..မစဥ္းစားမိလို႔မတင္ျဖစ္လိုက္တာပါ..

Step 1:  အထက္ပါပံုအတိုင္းမွာ Settings ကိုႏွိပ္ပါ.
Step2: မွာ Tab ေသးေသးေလးေတြထက္ထြတ္လာပါတယ္. (Basic,Publishing,formatting, Email & mobile)ဆို
           ျပီးေတြတဲ႔အထဲမွာ Email &Mobile ကိုႏွိပ္ေပးပါ
Step3:  Posting Options ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ
Step4: Sbsangpi. sangpi10@blogger.com ဆိုျပီးေတာ႔..Box ထဲမွာ ကုိယ့္ရဲ႔
         လ်ိွ႔၀ွက္စကားလံုးကိုေရးရမွာပါ ေရးတဲ႔ေနရာမွာ နံပါတ္နဲ႔အကၡရာ ကိုတြဲေပးပါ..
       note: sangpi ဆိုျပီးေပးရင္  လံုျခံဳမႈမရွိတဲ႔အတြက္ Sangpi10 ဆိုျပီးေရးေပးမွာသာအဆင္ေျပႏိုင္မွာပါ..

Step5: မွာ Save setting ကိုႏွိပ္ျပီး..ကိုယ့္ Email ကေန အထက္က ဥပမာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔ Sbsangpi.sangpi10@blogger.com ကိုပို႔ရမွာပါ
Note:ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာက Sbsangpi.sangpi10@blogger.com ကိုပို႔ရမွာမဟုတ္ဘဲ. ကိုယ့္ရဲ႔ blogမွာကိုယ့္ျဖည့္ထားတဲ႔အတိုင္းကို Email ရဲ႔ TO လိပ္စာမွာေနရာမွာထည့္ေပးျပီး Send လုပ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္. Subject က  ကိုယ့္ blog ရဲ႔ Post ေခါင္းစဥ္ျဖစ္ျဖစ္ပါတယ္..


အဆင္ေျပပါေစ..
SBSangpi(စံပီး)

Blogger.com ထဲမ၀င္ဘဲ post တင္မယ္။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္: ကိုစံေရ ဘေလာ့ဂါထဲ စာ၀င္ေရးလို႔မရေတာ့ဘူး။ေရးလို႔ရေအာင္ နည္းေပးပါအုံး။
ကၽြန္ေတာ္လဲ..ဒီနည္းလမ္းေလးကိုေျပာျပမယ္ဆိုျပီး.စဥ္းစားထားတာၾကာျပီး Post တင္ဖို႔လုပ္တိုင္းျပန္ျပန္ေမ႔ေနတာနဲ႔  မတင္ျဖစ္ဘူး. အခုမွဘဲတင္ျဖစ္ေတာ့တယ္.အခုတေလာ blogger ေတြအတြက္ Post တင္ဖို႔က Proxy အခက္ခဲရွိေနေတာ့ Proxy ဘဲရွာေနရတယ္.Proxy ကလဲတင္လိုက္တိုင္းအပိတ္ခံေနရေတာ့ ..ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္ရမွာဘဲ ဒီအတြက္..စိတ္မပႈပါနဲ႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ နည္းလမ္းတခုကို မထင္မွတ္ဘဲေတြ႔လိုက္ရတယ္..ဒီနည္းလမ္းေလးက  ေျပာလိုက္ရင္အားလံုးက  သိျပီးသားျဖစ္မွာပါ ဒီအတြက္ Software တခုအသံုးျပဳရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသံုးျပဳရမဲ႔ software ေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေရးတဲ႔အခါအသံုးျပဳေနၾက Microsoft Word 2007 ျဖစ္ပါတယ္.ဒီမွာ MS word 2007 မွာက ထူးျခားအသံုးျပဳလို႔ရတဲ႔  MS word ကေနတခါတည္း blog, word press, type pad စတဲ႔ blog ေတြျပီးေတာ့ Other ဆိုျပီးေတာ့ options လဲေပးထားေတာ့  ေအးေအး ေဆးေဆးစမ္းသက္ျပီးေပ်ာ္ရႊင္စြာအသံုးျပဳႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..

Step(1) Microsoft word 2007 open
Step(2) New
Step(3) New blog post
Step(4) create
Step(5) အဲဒီမွာ.. ကိုယ္႔ၾကိဳက္သလိုpost ကိုေရးျပင္ဆင္ျပီး
Step(6) ျပီးတဲ႔အခါေပၚမွာ Publish ကိုႏွိပ္ပါ
Step(7) Register An Account ကိုႏွိပ္ပါ။
Step(8) ဒီမွာကိုယ့္ကရဲ႔ blog က blogger ဆိုရင္ blogger ေရြးပါ word press ဆိုရင္ word press ေပါ့
Step(9) ကိုယ့္ရဲ႔ blogger ID and password ကိုထည့္ပါ (post တင္တို္င္းထည့္ေနၾက)
Step(10) ျပီးရင္အိုေက..ကိုယ့္တင္ခ်င္တဲ႔ blog name ကိုျပန္ေရြးေပးျပီး ok
              ဆိုရင္ အဆင္ေျပပါျပီး..




ၾကိဳးစားလွ်က္,
SBSangpi(စံပီး)

တရားနဲ႔ ေ၀းေနဆဲပါလား

တစ္ခါတုန္းက တကၠသိုလ္ျပည္ႀကီးကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ နဂၢဇိဆိုတဲ့မင္းႀကီးတစ္ပါးရွိပါတယ္။ တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕ရံေရြေတာ္တစ္ေယာက္ဟာ သူ႕အနားမွာ သနပ္ခါးေသြးေနတာကို အမွတ္မထင္ၾကည့္မိလိုက္ပါတယ္။ ရံေရြေတာ္ရဲ႕လက္မွာက ေရႊလက္ေကာက္တစ္ဖက္တစ္ကြင္းစီသာရွိေနပါတယ္။ လက္ကလႈပ္ရွားမႈရွိေပမယ့္ အသံမျမည္ပါဘူး။ ရံေရြေတာ္ကို စူးစူးစိုက္စုိက္ၾကည့္ေနတာမို႕ မိဖုရားငယ္က မနာလိုျဖစ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ဝင္ၿပီး သနပ္ခါးေသြးပါတယ္။ မိဖုရားငယ္ရဲ႕လက္မွာက ေရႊလက္ေကာက္ေတြနဲ႕အျပည့္ပါ။ ဒီေတာ့ ေက်ာက္ပ်င္ေပၚမွာ သနပ္ခါးေသြးလိုက္တိုင္း ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားသြားခ်ိန္မွာ လက္ေကာက္ေတြ တစ္ကြင္းနဲ႕တစ္ကြင္းထိမိခိုက္မိေတာ့တခၽြန္ခၽြန္နဲ႕အသံေတြ ထြက္လာတာကို သတိျပဳမိလိုက္ပါတယ္။ မင္းႀကီးကေတြးပါတယ္။ “ လက္ထဲမွာ ဝတ္ထားတဲ့လက္ေကာက္ဟာ တစ္ကြင္းတည္းသာရွိမယ္ဆိုရင္ ဘာအသံမွ မထြက္ဘူး။ လက္ေကာက္ဟာ ႏွစ္ကြင္းထက္မက သံုးေလးကြင္းဝတ္ထားမယ္ဆိုရင္ အသံေတြျမည္လာတတ္ပါလား”လို႕ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းမိလာပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ လက္ေကာက္ခ်ည္းသာမဟုတ္ပါဘူး။ လူလည္းပဲ ဒီအတိုင္းပါပဲ။ တစ္ေယာက္တည္းရွိခ်ိန္မွာ ဘာအသံမွ မထြက္ဘူး။ အေဖာ္မရွိတဲ့အတြက္ ေျပာစရာမရွိလို႕ပါ။ ႏွစ္ေယာက္၊သံုးေယာက္ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ အသံထြက္လာပါၿပီ။ အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႕ေျပာၾကမယ္။ အဆင္မေျပတဲ့အခ်ိန္မွာ ရန္စကားေတြေျပာၾကမယ္။ ရန္ေတြျဖစ္ၾကမယ္။ စကားေတြမ်ားၾကမယ္။ အသံေတြထြက္လာၿပီ။ သေဘာက်တဲ့အသံကိုၾကားေတာ့ သာယာတပ္မက္ႏွစ္သက္မယ္။ ဒီေတာ့ ေလာဘေတြျဖစ္လာမယ္။ သေဘာမက်တဲ့အသံေတြကိုၾကားရခ်ိန္မွာ ေဒါသျဖစ္လာျပန္ေရာ။ ေလာဘလည္းမျဖစ္ဘူး။ေဒါသလည္းမျဖစ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီအသံေၾကာင့္ ေမာဟျဖစ္ပါတယ္။ တရားသံကလြဲရင္ အသံေၾကာင့္ ကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႕ဆိုတာ အလြန္ခဲယဥ္းလွပါတယ္။ ဒါကိုသေဘာေပါက္သြားတဲ့မင္းႀကီးက ‘ ငါ့မွာ လက္ေကာက္တစ္ကြင္းကေန ႏွစ္ကြင္း၊သံုးကြင္းမကျဖစ္လာသလို ငါ့မွာပိုင္ဆိုင္မႈေတြက အင္မတန္မွ မ်ားလာတယ္။ ဥစၥာပစၥည္းေတြ၊ မိဖုရားေတြ၊ တန္ခိုးအာဏာေတြ၊ေျခြရံသင္းပင္းေတြ မ်ားစြာရွိေနတယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္ အသံေတြျမည္လာမယ္ဆိုရင္ ငါဟာ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွာပါလား၊ ဒါေတြေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့
ေလာဘေတြ၊ေဒါသေတြ၊ေမာဟေတြနဲ႕ဒီအတိုင္းသာေနမယ္ဆိုရင္ ငါဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ႕ေတာ့မွာပါလား" လို႕ သံေဝဂ ဝင္လာေတာ့ မင္းႀကီးဟာ ေတာထြက္သြားပါတယ္။ တရားဓမၼက်င့္ႀကံ ႀကိဳးစားအားထုတ္လို္က္ေတာ့ ပေစၥက ဗုဒၶျဖစ္သြားပါတယ္။

မထင္မွတ္လိုက္တဲ့ သနပ္ခါးေသြးတဲ့ျဖစ္ရပ္ကေနၿပီး အျမင့္ဆံုးဘဝတစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္သြားတဲ့ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါပဲ။ ဒီမွာလည္းပဲ ဒီလုိျဖစ္ရပ္မ်ိဳးေတြကို မၾကာခဏႀကံဳဆံုရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ားတရားမသိပါလိမ့္! ပါရမီမ်ားနည္းလို႕လား။ ကိေလသာပဲ မ်ားလို႕လား။ အခုလို သိလာျပန္ေတာ့လည္း ဘာေၾကာင့္မ်ားတရားမရပါလိမ့္ ! လား! လား! လား! လား! ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕အလုပ္ရႈတ္ေနေပမယ့္ တရားနဲ႕ေဝးေနဆဲပါလားေနာ္။